Saturday, July 4, 2015

Quentin Tarantino: Chapter 2 – Pulp Fiction – Part 4





തൊണ്ണൂറുകളിലെ ensemble സിനിമകളിൽ ആക്ഷൻ രംഗങ്ങൾ വളരെ പ്രധാനമാണെന്ന് കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന കാലത്ത്, ഹാർവ്വി കേയ്ടൽ, ജോൺ ട്രവോൾട്ട, സാമുവേൽ ജാക്ക്സൺ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ഉണ്ടായിട്ടും ഉടനീളം സംഭാഷണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു അദ്ധ്യായം ചെയ്യാനുള്ള ചങ്കൂറ്റം റ്റരന്റിനോയ്ക്ക് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതാണ് The Bonnie Situation. സിനിമയിലെ രസകരമായ അദ്ധ്യായങ്ങളിലൊന്ന്. ഈ അദ്ധ്യായത്തിൽ വരുന്ന ജിമ്മി എന്ന കഥാപാത്രം റ്റരന്റിനോ തന്നെയാണ് ചെയ്തത്. വാസ്തവത്തിൽ അതിന് മുമ്പുള്ള ഒരു രംഗത്തിൽ മിയായ്ക്ക് അഡ്രിനാലിൻ കുത്തി വയ്ക്കുമ്പോൾ വരുന്ന ലാൻസ് എന്ന കഥാപാത്രമാണ് റ്റരന്റിനോ ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്. എന്നാൽഅത് സിനിമയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു രംഗം ആയതിനാൽ അപ്പോൾ താൻ ക്യാമറയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിൽക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് തീരുമാനിച്ച് ജിമ്മി എന്ന കഥാപാത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തു.


കഥയിൽ വിൻസന്റ് വൂൾഫ് എന്നയാൾ ദാദ ആയ മാർസലസിന്റെ സുഹൃത്താണ്. എന്ത് പ്രശ്നമുണ്ടായാലും അത് പരിഹരിക്കുന്നയാൾ. ഈ കഥാപാത്രത്തിന് ആ പേര് വച്ചതിനെപ്പറ്റി ഹോളിവുഡിൽ ഒരു രസകരമായ കഥയുണ്ട്. 1993 ഇൽ സ്റ്റാർ വാർസ് സിനിമയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഒരു പ്രോഗ്രാമ്മറുടെ പേരാണ് വിൻസന്റ് വൂൾഫ്. ആ സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഏറ്റവും സരസനായ ആളായിരുന്നു അത്. ഒരിക്കൽ ഒരു ഹോളിവുഡ് പാർട്ടിയിൽ റ്റരന്റിനോ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ വൂൾഫ് കണ്ടുമുട്ടുന്നു. അപ്പോൾ ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ വൂൾഫിന്റെ പേര് നന്നായിട്ടുണ്ടെന്നും തനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമായെന്നും പറഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നും പോയി.

അതാണ് അവർക്കിടയിൽ നടന്ന ഒരേയൊരു കണ്ടുമുട്ടൽ. പിന്നീട് കുറച്ച് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് പൾപ് ഫിക്ഷൻ പുറത്ത് വന്നു. അപ്പോൾ സ്റ്റാർ വാർസ് ടീമിൽ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്ന വൂൾഫ് തന്റെ ടീമിനോടൊപ്പം പൾപ് ഫിക്ഷൻ കാണാൻ പോയി. ആദ്യം ജിമ്മിയുടെ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു. തുറക്കുമ്പോൾ എതിരേ ഹാർവി കേയ്ടലിന്റെ കഥാപാത്രം നിൽക്കുന്നു. ‘I’m Winston Wolf – I solve problems’ എന്ന് അദ്ദേഹം സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ആ സംഘം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. അപ്പോഴാണ് ഒറിജിനൽ വൂൾഫ് അവരോടെ റ്റരന്റിനോയെ കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് കണ്ടുമുട്ടിയത് പറഞ്ഞത്.
ഈ അദ്ധ്യായത്തിൽ വൂൾഫിനെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന രംഗത്ത് അദ്ദേഹം ഒരു ഹോട്ടൽ സ്യൂട്ടിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ഫോൺ കാൾ വരുന്നു. മറുതലയ്ക്കൽ മാർസലസ് വാലസ് സംസാരിക്കുന്നു. ജിമ്മിയുടെ ഭാര്യ വരുന്നതിന് മുമ്പ് തലയിൽ വെടി കൊണ്ട് മരിച്ച മാർവിന്റെ ജഢം മറയ്ക്കണം. കാർ വൃത്തിയാക്കണം. വിൻസന്റിനേയും ജൂൾസിനേയും അവിടെ നിന്നും മാറ്റണം. ഇതൊക്കെയാണ് മാർസലസ് വാലസ് വൂൾഫിന് കൊടുക്കുന്ന ജോലികൾ. അതിന് ശേഷം അദ്ദേഹം പറയുന്ന ഡയലോഗ് പ്രശസ്തമാണ് ‘It’s about thirty minutes away. I’ll be there in ten’.  പിന്നെ റ്റൈറ്റിലിൽ “NINE MINUTES AND THIRTY-SEVEN SECONDS LATER”എന്ന് കാണിക്കുന്നു. വൂൾഫ് എത്തിച്ചേരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ജിമ്മിയോട് അദ്ദേഹം പറയുന്ന I’m Winston Wolf, I solve problems  ഡയലോഗ് വരുന്നത്. ഇവിടെ റ്റരന്റിനോയുടെ പതിവുള്ള ടൈറ്റ് ക്ലോസ് അപ്പ് ഷോട്ട് ആയ അറിയിപ്പ് മണിയിൽ അമരുന്ന വിരലും കാണാം.


അദ്ദേഹം വീട്ടിലെത്തുന്ന സമയം തൊട്ട് ഏതാണ്ട് 45 നിമിഷങ്ങളിൽ ജിമ്മിയുടെ ഭാര്യ എത്തിച്ചേരും. അതിനുള്ളിൽ കാർ വൃത്തിയാക്കി, ഇരുവരേയും അവിടെ നിന്നും പറഞ്ഞയക്കണം. അതുകൊണ്ട് നേരേ ഗരാജിലേയ്ക്ക് പോകുന്നു വൂൾഫ്. അവിടെ വച്ച് ജിമ്മിയോട് തനിക്ക് ഒരു കാപ്പി വേണമെന്ന് പറഞ്ഞ് അത് എങ്ങിനെ വേണമെന്നും പറയുന്നു. ‘Lotsa cream, lotsa sugar’. സത്യത്തിൽ വൂൾഫ് എന്ന  കഥാപാത്രം എങ്ങിനെയുള്ളയാളാണെന്ന് ഈ രംഗത്തിൽ അദ്ദേഹം പറയുന്ന വചനങ്ങളിൽ നിന്നറിയാം. അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്നയാളാണ്. ജോലി നടപ്പാക്കുന്നതിൽ മിടുക്കൻ. എന്ത് കാര്യവും ശരിക്ക് പ്ലാൻ ചെയ്ത് ചെയ്യും. അതും പോരാതെ തനിക്ക് ആവശ്യമുള്ള കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും നേടിയെടുക്കുന്നതിൽ മടിയൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരാൾ. ഇതെല്ലാം വൂൾഫിനെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന രംഗത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ചില നിമിഷങ്ങളിൽ മനസ്സിലാകും.

എന്നിട്ട് ഗരാജിൽ നിന്നും അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് ചെയ്യ് ജിമ്മി കൊടുക്കുന്ന കാപ്പി മൊത്തിക്കൊണ്ട് അടുത്ത നടപടികൾ വിൻസന്റിനും ജൂൾസിനും വിശദീകരിക്കുന്നു. ആദ്യം ശവം ഡിക്കിയിൽ വയ്ക്കണം; പിന്നെ കാർ വൃത്തിയാക്കണം; ജിമ്മിയുടെയടുത്ത് നിന്നും പുതപ്പുകളും വൃത്തിയാക്കാനുള്ള സാമഗ്രികളും വാങ്ങി ഇതെല്ലാം ചെയ്യണം. ആപ്പോൾ വിൻസന്റിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധ്വനി ഇഷ്ടമാകുന്നില്ല. നിങ്ങൾക്ക് കുറച്ച് മര്യാദയ്ക്ക് സംസാരിച്ച് കൂടെ എന്ന മട്ടിൽ ‘A “please” would be nice’ എന്ന് പറയുന്നു. അപ്പോൾ വൂൾഫ് പറയുന്ന സംഭാഷണങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വം ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കാം.
THE WOLF
Set is straight, Buster. I’m not here to say “please.” I’m here to
tell you what to do. And if self- preservation is an instinct you
possess, you better fuckin’ do it and do it quick. I’m here to help.
If my help’s not appreciated, lotsa luck gentlemen.
JULES
It ain’t that way, Mr. Wolf. Your help is definitely appreciated.
VINCENT
I don’t mean any disrespect. I just don’t like people barkin’
orders at me.
THE WOLF
If I’m curt with you, it’s because time is a factor. I think fast, I
talk fast, and I need you guys to act fast if you want to get out of
this. So pretty please, with sugar on top, clean the fuckin’ car

ഈ രംഗത്തിന് ശേഷം വിൻസന്റും ജൂൾസും കാർ വൃത്തിയാക്കുന്ന രസകരമായ കാഴ്ച. ഇതിൽ വിൻസന്റിനോട് കലിപ്പിലായിരിക്കുന്ന ജൂൾസ്, കാറിലുള്ള ഇറച്ചിക്കഷ്ണങ്ങൾ വിൻസന്റിനോട് എടുത്ത് മാറ്റാൻ പറയുന്നുണ്ട്. പിന്നീട് ആ രണ്ട് പേരേയും വൃത്തിയാക്കണമെന്ന് വൂൾഫ് പറയുന്നു. ഇരുവരേയും കുളിപ്പിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ജിമ്മിയുടെ കോമാളി ടീഷർട്ടുകളും ഷോർട്ടുകളും അവർ 
അണിയാനിടവരുന്നു.
ഇവിടെ സിനിമയിൽ നീക്കം ചെയ്ത ഒരു രംഗം ഉണ്ട്. എല്ലാവരും ചേർന്ന് ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ എടുക്കണെമെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. അപ്പോൾ എന്ത് നടന്നുവെന്ന് നോക്കാം.

88. INT. JIMMIE’S GARAGE – MORNING 88.
The garbage bag is tossed in the car trunk on top of Marvin. The Wolf SLAMS is closed.
THE WOLF
Gentlemen, let’s get our rules of  the road straight. We’re going to
a place called Monster Joe’s Truck  and Tow. Monster Joe and his
daughter Raquel are sympathetic to  out dilemma. The place is North
Hollywood, so a few twist and turns  aside, we’ll be goin’ up Hollywood
Way. Now I’ll drive the tainted  car. Jules, you ride with me.
Vincent, you follow in my Porsche. Now if we cross the path of any
John Q. Laws, nobody does a fuckin’ thing ’til I do something.
(to Jules)
What did I say?
JULES
Don’t do shit unless —
THE WOLF
— unless what?
JULES
Unless you do it first.
THE WOLF
Spoken like a true prodigy.
(to Vincent)
How ’bout you, Lash Larue? Can you  keep your spurs from jingling and
jangling?
VINCENT
I’m cool, Mr. Wolf. My gun just  went off, I dunno how.
THE WOLF
Fair enough.
(he throws Vince his car keys)
I drive real fuckin’ fast, so keep up. If I get my car back any
different than I gave it, Monster Joe’s gonna be disposing of two
bodies.
JULES
Why do you drive fast?
THE WOLF
Because it’s a lot of fun.
Jules and Vincent laugh.
THE WOLF
Let’s move.
Jimmie comes through the door, camera in hand.
JIMMIE
Wait a minute, I wanna take a picture.
JULES
We ain’t got time, man.
JIMMIE
We got time for one picture. You and Vincent get together.
Jules and Vincent stand next to each other.
JIMMIE
Okay, you guys put your arms around each other.
The two men look at each other and, after a long beat, a smile breaks out. They put their arms around each other.
JIMMIE
Okay Winston, get in there.
THE WOLF
I ain’t no model.
JIMMIE
After what a cool guy I’ve been, I can’t believe you do me like this.
It’s the only thing I asked.
JULES & VINCENT
C’mon, Mr. Wolf….
THE WOLF
Okay, one photo and we go.
SLOW DOLLY TOWARD A LONE CAMERA
JIMMIE (OS)
Everybody say Pepsi.
JULES (OS)
I ain’t fuckin’ sayin’ Pepsi.
JIMMIE (OS)
Smile, Winston.
THE WOLF
I don’t smile in pictures.
The camera goes off, FLASHING THE SCREEN WHITE.
THE PHOTO FADES UP OVER WHITE.
it’s Jules and Vincent, their arms around each other, next to Jimmie’ whose arm is around The Wolf. Everyone is smiling except you-know-who.

അതോടെ ആ രംഗം അവസാനിക്കുന്നു. പിന്നീട് Monster Joe’s Truck  and Tow ഇൽ കാർ ഉപേക്ഷിച്ച് വൂൾഫ് വരുന്ന രംഗം തുടങ്ങുന്നു. അതിന് ശേഷമാണ് സിനിമയിലെ അവസാന രംഗം. റെസ്റ്റോറന്റിൽ ഹണിബന്നി & പംപ്കിൻ കൊള്ള ജൂൾസ് തടുക്കുന്നത്. എന്നിട്ട് അവിടെ നിന്നും പോയി മാർസലസ് വാലസിനെ കാണുന്നത്. ഇത് സിനിമയുടെ തുടക്കത്തിൽ വരുന്നുണ്ട്. അപ്പോഴാണ് മാർസലസ് വാലസിനോട് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ബുച്ച് ഇരുവരേയും കാണുന്നത്. ബുച്ചിനെ ബോക്സിംഗിൽ തോൽക്കാൻ വാലസ് പറയുന്ന രംഗം അതാണ്.

ശരിക്കും ഈ അദ്ധ്യായം ഇല്ലെങ്കിലും സിനിമ നന്നായിത്തന്നെ വരുമായിരുന്നു. എന്നാലും ഈ അദ്ധ്യായം റ്റരന്റിനോ ചേർത്തത് എന്തിനാണെന്നാൽ, ഇതിലുള്ള രസകരമായ നിമിഷങ്ങൾക്കും, ഹാർവി കേയ്റ്റലിന് ഒരു കഥാപാത്രം കൊടുക്കാനും വേണ്ടിയായിരുന്നു. ഇതുപോലെയുള്ള ദീർഘമായ സംഭാഷണങ്ങളുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് റ്റരന്റിനോയ്ക്ക് കൈവഴക്കമുള്ള കാര്യമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റ് സിനിമകളിലും ഇങ്ങിനെയുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങൾ വരുന്നുണ്ട്.

അങ്ങനെ പൾപ് ഫിക്ഷനെപ്പറ്റിയുള്ള വിശേഷങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാൻ സമയമായി. പൾപ്പ് ഫിക്ഷനിലെ മനോഹരമായ സംഭാഷണങ്ങൾ കാണാൻ ഈ വീഡിയോ നോക്കൂ.





Wednesday, April 1, 2015

തിരുച്ചങ്കോട്ടിലെ ജീവിതങ്ങള്‍ 

ഇത് പുതിയ സംഭവമല്ല. ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ നെറ്റി ചുളിക്കാൻ ഒരു കൂട്ടർ എല്ലാക്കാലത്തും ഉണ്ടാകും. അതാത് കാലത്ത് മത/രാഷ്ട്രീയ/സാംസ്കാരിക/സാമൂഹിക രംഗങ്ങളിൽ അതിർ വരമ്പുകൾ നിശ്ചയിക്കാനും നേതൃത്വം ഏറ്റെടുക്കാനും സ്വയം ഏൽ‌പ്പിച്ചവർ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കും. അവർ തങ്ങൾക്ക് ദഹിക്കാത്തതിനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിക്കും. നാട് കടത്തും, വധഭീഷണി മുഴക്കും, കൊല്ലും.

ഒരു കലാകാരൻ (ഈ വിഷയം സാഹിത്യത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല എന്നത് കൊണ്ടാണ് കലാകാരൻ എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത്) സ്വന്തം മരണം പ്രഖ്യാപിക്കുക എന്നതിനേക്കാൾ ക്രൂരമായ എന്തുണ്ട്? മരണം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾത്തന്നെ നെറ്റി ചുളിക്കുന്നവരാണ് മനുഷ്യൻ. അങ്ങിനെയിരിക്കേ, താൻ മരിച്ചു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടി വരുന്നത്ര ദുർഗ്ഗതി ഒരു കലാകാരന് വരണമെങ്കിൽ അയാൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സമൂഹം എത്രത്തോളം മലീമസമാണെന്നും മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. പെരുമാൾ മുരുഗന് അങ്ങിനെ ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. ഉവ്വ്, എഴുത്തുകാരും, സാമൂഹികപ്രവർത്തകരും എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ മുമ്പെങ്ങും ഇല്ലാതിരുന്ന വിധം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, ഈ കോലാഹലങ്ങൾ എന്ത് ഫലം തരുന്നെന്നും ആലോചിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം കൊണ്ട് പെരുമാൾ മുരുഗൻ എന്ന എഴുത്തുകാരൻ ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കുമോ?
ഏതായാലും ഇത്ര മാത്രം പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാകാൻ ഈ നോവലിൽ എന്താണുള്ളതെന്ന് നോക്കാം.




മാതൊരുഭാഗൻ എന്നാൽ പരമശിവന്റെ അർദ്ധനാരീശ്വരരൂപം എന്ന് അർഥം. ഇതേ പേരിലുള്ള വിവാദമായ നോവലിന്റെ ആമുഖത്തിൽ പെരുമാൾ മുരുഗൻ എഴുതുന്നു:

മാതൊരുഭാഗൻ ആയി ശിവൻ ദർശനം തരുന്നത് തിരുച്ചങ്കോട്ടിൽ മാത്രമാണ്. ഈ രൂപം ഈ കോവിലിൽ വരാൻ ഊഹിക്കാവുന്നതിനുമപ്പുറമുള്ള കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. ശൈവം, കോവിലിന്റെ മുൻകാല ചരിത്രം എന്നിവയേക്കാൾ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ കോവിലിനുള്ള സ്വാധീനമായിരുന്നു എന്നെ ആകർഷിച്ച വിഷയം. ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ സന്ദർഭങ്ങളിലും ഏതോ ഒരു തരത്തിൽ കോവിൽ പ്രാധാന്യം നേടുന്നു. മലയുടെ അടിവാരം മുതൽ ഉച്ചി വരെയുള്ള ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നവരായി ദൈവങ്ങൾ നിരന്ന് നിൽക്കുന്നു. ആ സന്ദർഭമനുസരിച്ച് ദൈവങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്നതാണ്.

തിരുച്ചങ്കോടിനെ സംബന്ധിച്ച എന്റെ അന്വേഷണത്തിൽ ഒരുപാട് വിവരങ്ങൾ ലഭിച്ചു. എന്റെ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ അറിഞ്ഞ നാട്, എന്റെയുള്ളിൽ ഊറിക്കിടക്കുന്ന നാട് എന്ന അഹന്തയിൽ മുഴുകി ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു. ഈ നാട് തന്റെയുള്ളിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യമായ വേരോട്ടങ്ങളിൽ ഒന്ന് എന്നെ കാണിച്ച് തന്നത് അത്ഭുതമായിരുന്നു. ചുറ്റുവട്ടത്തിലുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിൽ ‘സ്വാമി കൊടുത്ത കുഞ്ഞ്’ എന്നും ‘സ്വാമിയുടെ കുട്ടി’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നവർ ധാരാളമുണ്ട്. അവരെല്ലാം സ്വാമിയോട് യാചിച്ച് ജനിച്ചവരാണെന്ന വിശ്വാസമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു. എന്നാൽ കോവിൽ ഉത്സവത്തിനും സ്വാമിയുടെ കുട്ടിയ്ക്കും ഉള്ള ബന്ധം യാദൃശ്ചികമായി അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. മനുഷ്യന്റെ ഉണർവ്വുകളേയും വികാരങ്ങളേയും ഈ നാട് ഇപ്പോഴും പല രീതിയിൽ ഈ സമൂഹം അടിച്ചമർത്തുന്നുണ്ട്. ആ അറിവിന്റെ ചരട് പിടിച്ച് പോയപ്പോൾ എനിക്ക് പലതും കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. മനുഷ്യരുടെ മുഖങ്ങൾ വാടിപ്പോയിരിക്കുന്നു. അലഞ്ഞ ഇടങ്ങളിലെല്ലാം അറുപത് എഴുപത് വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ളയിടത്തേയ്ക്ക് പോകുന്നത് പോലെയുണ്ടായിരുന്നു…..’

അല്പം കൂടി പറയാനുണ്ട്. ഈ നോവലിൽ പറയുന്ന കഥ ഏതാണ്ട് അമ്പത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നടന്നതായിട്ടാനുള്ളത്. കുട്ടികൾ ഇല്ലാത്ത ദമ്പതികൾക്ക് തിരുച്ചങ്കോട്ടിലെ ആ കോവിലിലെ ഒരു വിശേഷദിവസം സന്താനലബ്ധിയ്ക്കുള്ള അവസരം ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. എന്ന് വച്ചാൽ സ്ത്രീകൾ അന്യപുരുഷനുമായി ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് ഗർഭം ധരിക്കുന്ന രീതി തന്നെ. അങ്ങിനെ ജനിക്കുന്ന കുട്ടികളെ ആണ് സ്വാമിയുടെ കുട്ടി എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ദമ്പതികൾ പരസ്പരം ധാരണയിലെത്തിയിട്ടാണ് ഇതിന് മുതിരുന്നത്. കുട്ടികളില്ലാത്ത ദമ്പതികൾക്ക് സമൂഹത്തിൽ നിന്നും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന അപമാനങ്ങൾ അവരെ ഇതിലേയ്ക്ക് നയിക്കുന്നു. ഇത് നോവലിലെ പ്രധാന ഘടകമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയതാണ് പെരുമാൾ മുരുഗനെ പ്രശ്നത്തിലെത്തിച്ചത്. ഇപ്പോൾ നിലവിലില്ലെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ഈ ആചാരം മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നെന്ന് എഴുതുന്നത് എന്ത് ആധാരത്തിലാണെന്നാണ് ചോദ്യം. ഉത്തരം അറിയില്ല.

ആ നാട്ടിലെ ദമ്പതിമാരായ കാളിയും പൊന്നാളും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വർഷങ്ങളായിട്ടും ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടാകാത്തതിൽ വിഷമിക്കുന്നവരാണ്. കാളിയെ രണ്ടാമതൊരു വിവാഹത്തിനായി എല്ലാവരും നിർബന്ധിക്കുന്നുമുണ്ട്. പക്ഷേ, പൊന്നാളിനെ അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹിക്കുന്ന അയാൾ അതിന് വഴങ്ങുന്നില്ല. പിന്നീട് അവർ കണ്ടുപിടിയ്ക്കുന്ന വഴിയാണ് പതിനാലാം ഉത്സവദിവസത്തിലെ ആ ചടങ്ങിലേയ്ക്ക് പൊന്നാളിനെ അയയ്ക്കുക എന്നത്.

അയാളും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള ഒരു രംഗം നോക്കൂ

‘സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങാൻ അവൾ അത്രയ്ക്ക് പ്രയാസപ്പെട്ടിട്ടും ഇത്ര വർഷങ്ങളായും ഇരുവർക്കും അറിയാവുന്ന രഹസ്യമാണല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ച് അയാൾ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു. ‘കുറച്ച് കള്ളുണ്ട്, കുടിയ്ക്കണോ അമ്മാ?” ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ മുഖം വ്യക്തമായില്ല. അവളുടെ മൌനം എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. മകൻ തന്നെ ഇങ്ങനെ നേരിട്ട് ചോദിക്കുന്നല്ലോയെന്ന് വിഷമിക്കുകയാണോ, തരൂ എന്ന് വാക്കുകളില്ലാതെ പറയുകയാണോ? എന്തോ ആകട്ടെ എന്ന് കരുതി കട്ടിലിന്റെ താഴെയുണ്ടായിരുന്ന മൊന്തയെടുത്ത് വെള്ളം തട്ടിക്കളഞ്ഞ് അതിൽ നിറയെ കള്ള് നിറച്ച് അമ്മയ്ക്ക് കൊടുത്തു. അവളുടെ നീട്ടിയ കൈയ്യിൽ സാരിയുടെ മുന്താണിയുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ അത് വാങ്ങിയതിൽ അവൻ സന്തോഷിച്ചു. പുരടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് അവൻ കുടിച്ചു. അമ്മയുടെ തൊണ്ടയിൽ തങ്ങിയിരിക്കുന്ന വിഷയം ഇനി പുറത്ത് വരാം എന്ന് തോന്നി.

‘എന്താ അമ്മാ, സംബന്ധിയും സംബന്ധിയും വെളുക്കും വരെ സംസാരിച്ചിരുന്നത്? ഏത് കോട്ട ഇനി പിടിക്കണമെന്നാണോ?”

അമ്മയുടെ മൊന്ത കാലിയായിട്ടില്ലായിരുന്നു. അവൾ കുറച്ച് കുറച്ചായി കുടിക്കുന്നവളാണ്. അവൾ കുടിയ്ക്കുന്ന രീതി അവന് ഇപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.

“ഇനി ഞങ്ങൾ എന്ത് കോട്ട പിടിക്കാൻ പോകാനാണ്. ഇന്ന് ചത്താൽ നാളെ കഴിഞ്ഞു. എല്ലാം നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.”

“എന്ത് വീണ്ടും കല്യാണവിഷയം ആണോ?”

“അതാണ് എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും നീ അനുസരിക്കില്ലല്ലോ. പൊന്നാ അവളുടെ അമ്മ, അപ്പൻ എല്ലാരും സമ്മതിച്ചു. ഇത്തിരി നിർബന്ധിച്ചാൽ പൊന്നായും സമ്മതിക്കും. നീയല്ലേ സമ്മതിക്കാത്തത്. കാരണം എനിക്കും അറിയില്ല. ശരി അത് വിട്.”

അമ്മ വളരെ ശാന്തമായിട്ടാണ് സംസാരിച്ചത്. പതിവനുസരിച്ച് ഉച്ചത്തിലാവണമായിരുന്നു. ഈ അമ്മ അയാൾക്ക് പുതിയതായിരുന്നു. എത്ര വർഷങ്ങൾ ഒന്നിച്ചിരുന്നാലും ചില സന്ദർഭങ്ങളാണ് ചില മുഖങ്ങൾ പുറത്ത് കാണിക്കുക. സന്ദർഭങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ഉള്ളിൽ അടക്കിയിരിക്കുന്ന മുഖങ്ങൾ വേറെയെത്രയോ. പുറത്ത് വരാതെ അവ അടക്കപ്പെടുന്നു. അമ്മ പറയാൻ വന്നതെല്ലാം നിർത്താതെ പറഞ്ഞു. നിർത്തിയാൽ പിന്നെ തുടർന്ന് സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലോ എന്ന് ഭയന്നിട്ടുണ്ടാകും.

“നിങ്ങൾ എത്ര പ്രാർഥിച്ച് നോക്കി. ആയിരത്തിലൊന്ന് ചുറ്റുന്ന വറടിക്കല്ല് പോലും ചുറ്റി വന്നു. ഒന്നും നടന്നില്ല. കുഞ്ഞ് ഉണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും എല്ലാരും മരിക്കും. ജീവിക്കുന്ന കാലത്ത് നാല് പേരുടെ മുന്നിൽ അഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു. വെറെന്താ ഉള്ളത് മനുഷ്യന്. നിന്റെ അപ്പൻ എന്നെ അനാഥയാക്കി മരിച്ച് പോയി. നീയും ഇല്ലാരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ ഗതി എന്തായിരുന്നിരിക്കും? എന്തോ എനിക്ക് ഒരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് എല്ലാ വിഷമങ്ങളും സന്തോഷമായിപ്പോയി. എന്റെ ജീവിതത്തിന് ഒരു താങ്ങ് നീയാണ്. നിനക്കും അങ്ങിനൊന്ന് വേണ്ടേ? കാണുമ്പോഴൊക്കെ പേരക്കുട്ടികൾ വല്ലതുമുണ്ടോയെന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ മറുപടി പറയാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?....”


“പതിനാലാം ഉത്സവദിവസം തിരുച്ചങ്കോട്ടിൽ കാല് വയ്ക്കുന്ന ആണുങ്ങളെല്ലാം സ്വാമി ആണ്. കൊടുക്കുന്നതും സ്വാമിയാണ്. സ്വാമിയെ ധ്യാനിച്ചാൽ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. ഏത് സ്വാമി ഏത് മുഖവും കൊണ്ട് വരുമെന്ന് ആർക്കറിയാം. മുഖം നോക്കാതെ കൊടുത്തിട്ട് പോകുന്നവനാണ് സ്വാമി. നീ പറയ്. ഈ വർഷം തന്നെ പോയേക്കാം. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നിന്നും വേണ്ട. പൊന്നാളുടെ അമ്മ തന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകും. നീ കൂടെപ്പോകണ്ട. ഇവിടെയിരുന്നാലും ശരി, അമ്മായിയഛന്റെ വീട്ടിലിരുന്നാലും ശരി. ശരിക്ക് ആലോചിച്ച് പറ. നിന്റെ കൈയ്യിലാണ് ഭാവി ഇരിക്കുന്നതെടാ സ്വാമീ”

കാളിയെ അമ്പരപ്പിച്ച ഒരു അഭിപ്രായം ആയിരുന്നു അത്. താൻ പല പ്രാവശ്യം പതിനാലാം ദിവസം ബീജദാനത്തിനായി പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സ്വന്തം ഭാര്യയെ അതിനയക്കുന്നത് അവനെ സംബന്ധിച്ച് ഒത്തുപോകാൻ പറ്റാത്തതായിരുന്നു. അന്നേ ദിവസം അയാളും ഭാര്യയും ഉത്സവത്തിന് പോകുന്നുണ്ട്. അയാളറിയാതെ പൊന്നാൾ സ്വാമിയുടെ കുഞ്ഞിനെ സ്വീകരിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.

അതിരിക്കട്ടെ. വിഷയത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ച് വരാം. ഇത്തരം ആചാരം തിരിച്ചങ്കോട്ട് കോവിലിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതിന് എന്ത് ആധാരമാണുള്ളതെന്നാണ് കലഹക്കാർ ചോദിക്കുന്നത്. പെരുമാൾ മുരുഗന് അത് സ്വന്തം നാട്ടിലെ ഒരു കേട്ടുകഥയുടെ പശ്ചാത്തലമേ ഉണ്ടായിരിക്കുള്ളൂ. ദൈവങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്നു, വികാരം വ്രണപ്പെട്ടു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് സാമുദായികസംഘടനകൾ വഴക്കുണ്ടാക്കുന്നത് ആദ്യമായിട്ടല്ല. ഒരു നാടിന്റെ ചരിത്രത്തിലേയ്ക്ക് ഊളിയിടുമ്പോൾ ധാരാളം കയ്പ്പുള്ള സത്യങ്ങൾ അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുമെന്നത് എഴുത്തുകാരന്റെ കുറ്റമല്ല. അത് എഴുതാതിരിക്കുക എന്നത് അയാളുടെ ബാധ്യതയുമല്ല.

പെരുമാൾ മുരുക ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. ഇനി വരാനിരിക്കുന്നത് അക്ഷരവും ശബ്ദവും വിരലുകളും നിറങ്ങളും കാഴ്ചയും എല്ലാത്തിനേയും കുപ്പത്തൊട്ടിയിലെറിയുന്ന ഒരു കാലമാണെന്നതിന്റെ മുന്നോടിയല്ലേ ഇപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത്?

പ്രതിഷേധങ്ങൾക്കും സോഷ്യൽ മീഡിയകളിലെ ആർപ്പുവിളികൾക്കും എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്നുള്ളത് വരാനിരിയ്ക്കുന്ന മരണങ്ങളുടെ കണക്കനുസരിച്ചേ അളക്കാൻ കഴിയൂ.





Wednesday, February 25, 2015

Quentin Tarantino : Chapter 2 – Pulp Fiction – part 3


നൃത്തമത്സരത്തില്‍ ജയിച്ച ശേഷം മിയായും വിന്‍സന്റും വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുന്നു. ഇരുവരും മയക്കുമരുന്നിന്റെ പിടിയിലാണുള്ളത്. അപ്പോള്‍ മിയാ മദ്യപിക്കാമെന്ന് പറയുന്നു. വിന്‍സന്റ് ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോള്‍ മിയാ പ്ലേയറില്‍ ഒരു പാട്ട് ഇടുന്നു. അതാണ് ’Girl.. You will be a woman soon’ . ഈ പാട്ടിന്റെ ഒറിജിനല്‍ Neil Diamond 1967 ഇല്‍ പാടിയതാണ്. അതിനെ ഒരു കവര്‍ വേര്‍ഷന്‍ ആയി Urge Overkill 1992l ചെയ്തിരുന്നു. കവര്‍ വേര്‍ഷന്‍ എന്നാല്‍, ഒരാള്‍ പാടിയിട്ടുള്ള പാട്ടിനെ വീണ്ടും സംഗീതം നല്‍കി കൊണ്ടുവരുന്നതാണ്. നീല്‍ ഡയമണ്ടിനെ സംഗീതാസ്വാദകര്‍ക്ക് മറക്കാന്‍ പറ്റില്ല. വളരെ പ്രശസ്തനാണ്. എന്നാലും, ഇപ്പോള്‍ ആ പാട്ടിനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞാല്‍ പലര്‍ക്കും അര്‍ജ് ഓവെര്‍ കില്ല് ആണ് ഓര്‍മ്മ വരുന്നുണ്ടാകുക. ഈ പാട്ട് മിക്കവര്‍ക്കും ഓര്‍മ്മയുണ്ടാകുമെന്നത് കൊണ്ടാണ് സിനിമയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയത്.

ആദ്യം ആ രംഗത്തിനായുള്ള പാട്ട് തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ ടരന്റിനോയുടെ മനസ്സില്‍ ഈ പാട്ട് ഇല്ലായിരുന്നു. വേറെ പല പാട്ടുകള്‍ കേട്ട് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് തോന്നിയതാണ് ഈ പാട്ടിനെപ്പറ്റി. ‘നീല്‍ ഡയമണ്ടിന്റെ ഒറിജിനലിനേക്കാളും നന്നായി സംഗീതം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള പാട്ട്’ എന്ന് ടരന്റിനോ പറയുന്നു.

ഈ പാട്ടിനൊപ്പം മിയാ നൃത്തം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ അകത്ത് വിന്‍സന്റ്, നേരേ അവിടെ നിന്ന് വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് തന്നത്താന്‍ പറയുന്നു. മിയയുമായി എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഉണ്ടായാല്‍ വിന്‍സന്റിന്റ്റെ കഥ കഴിയും. അയാളുടെ ബോസ് മാര്‍സലസ് വാലസ് അയാളെ തുണ്ടം തുണ്ടമാക്കും. അപ്പോഴാണ് വിന്‍സന്റ് റസ്റ്റോറന്റിലേയ്ക്ക് പോകുന്നതിന് മുമ്പ് വാങ്ങിയിരുന്ന ഹെറോയിന്‍ യാദൃശ്ചികമായി മിയയുടെ കൈയ്യില്‍ കിട്ടുന്നത്. അത് കൊക്കേയ്ന്‍ ആണെന്ന് കരുതി അവള്‍ മൂക്കില്‍ വലിച്ച് കയറ്റി OD ആയി ബോധം കെട്ട് വീഴുന്നു. ഇത് വിന്‍സന്റിന് അറിയില്ല. ഒരു കണക്കിന് പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും അടക്കി പുറത്ത് വരുന്ന വിന്‍സന്റിന്റെ reaction  അപാരം തന്നെ (തിരക്കഥയില്‍ ഈ ഭാഗത്ത് കുറച്ച് ഡയലോഗുകള്‍ ഉണ്ട്; സിനിമയില്‍ ഇല്ല).


മിയ ഏകദേശം മരിച്ച നിലയിലാണെന്ന് കണ്ട വിന്‍സന്റ് അയാളുടെ ജീവിതം മാര്‍സലസ് വാലസിന്റെ കൈകൊണ്ട് അവസാനിക്കും എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. ആകെമൊത്തം വെകിളി കൊണ്ട് അവളെ കാറിലിട്ട് വേഗത്തില്‍ ഓടിച്ച് പോകുന്നു അയാള്‍. ഹെറോയില്‍ കൊടുത്ത കൂട്ടുകാരനായ ലാന്‍സിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്കാണ് പോകുന്നത്. അയാള്‍ ലാന്‍സിന് ഫോണ്‍ ചെയ്യുന്നു. ലാന്‍സാകട്ടെ ഫോണില്‍ സംസാരിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലുമല്ല. അയാളെ വിടാതെ പിടിക്കുന്ന വിന്‍സന്റ് മിയയെ അയാളുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് എടുത്തുകൊണ്ട് പോയി കിടത്തുന്നു.

സാധാരണ ഒരു സിനിമയില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു രംഗം വരുമ്പോള്‍ അത് വളരെ സീരിയസ് രംഗമായിരിക്കും. എഴുതുമ്പോള്‍ അങ്ങിനെയേ എഴുതാന്‍ തോന്നൂ. എന്നാല്‍ അതിനെ വയറുവേദനിക്കുന്നത് വരെ ചിരി ഉണര്‍ത്തുന്ന രംഗമാക്കിയാണ് ടരന്റിനോ എഴുതിയത് (‘You’re supposed to laugh until I stop you laughing’ – QT).. അതുപോലെ പ്രേക്ഷകരെ അവര്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന വികാരം തള്ളിക്കളഞ്ഞ് മറ്റൊരു വികാരത്തിലേയ്ക്ക് വഴി തിരിച്ച് വിടുന്നതാണ് ടരന്റിനോയുടെ രീതി. ഈ രംഗം വിന്‍സന്റ് ലാന്‍സിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുന്നതിനായി അയാളുടെ ഫോണിലേയ്ക്ക് വിളിക്കുന്ന രംഗം തൊട്ട് കണ്ടാലേ ഈ ഡാര്‍ക്ക് ഹ്യൂമര്‍ നന്നായി മനസ്സിലാകൂ. ഒപ്പം ലാന്‍സും അയാളുടെ ഭാര്യ ജോഡിയും സംസാരിക്കുന്നത്, ജോഡിയ്ക്ക് ലാന്‍സിനേയും വിന്‍സന്റിനേയും കണ്ട് ദേഷ്യം വരുന്നത്, വിന്‍സന്റും ലാന്‍സും മിയായെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുന്നത് എന്നിങ്ങനെയെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ച് കാണ്‍ഊ. ചിരിയടക്കാന്‍ പാടായിരിക്കും.

ഈ രംഗത്തിന് ശേഷം മിയയെ വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിക്കുന്നു വിന്‍സന്റ്. അയാള്‍ക്ക് ഭയം കാരണം ഒന്നും സംസാരിക്കാന്‍ പോലും പറ്റുന്നില്ല. ആ രംഗം കഴിയുമ്പോള്‍ മിയാ പറയാന്‍ വിട്ട് പോയ ഒരു ജോക്ക് അപ്പോള്‍ പറയുന്നു. അത് കേട്ട് പ്രയാസപ്പെട്ട് ചിരിച്ച്, മിയാ അകത്തേയ്ക്ക് പോയപ്പോള്‍ ഒരു ഫ്ലൈയിങ് കിസ് കൊടുത്ത് തിരിച്ച് പോകുന്നു വിന്‍സന്റ്.


പിന്നെയാണ് ബുച്ചിന്റെ അദ്ധ്യായം തുടങ്ങുന്നത്. The Gold Watch എന്ന വലിയ അദ്ധ്യായത്തില്‍ ബുച്ച് ബോക്സിങ് മത്സരത്തില്‍ ജയിക്കുന്നതായും, അതുകൊണ്ട് മാര്‍സലസ് വാലസിന് ദേഷ്യം വന്ന് ബുച്ചിന്റെ തേടുന്നതായും, പിന്നീട് ബുച്ചിന്റെ കാമുകൈ, അവരുടെ വീട്ടില്‍ അയാളുടെ അച്ഛന്‍ കൊടുത്ത സ്വര്‍ണ്ണവാച്ച് മറന്ന് വച്ചതായും, ദേഷ്യം വന്ന ബുച്ച് ഒറ്റയ്ക്ക് അവിടേയ്ക്ക് ചെന്ന്, അവിടെ വച്ച് കാണാനിടയാകുന്ന വിന്‍സന്റിന്റെ കൊല്ലുന്നതും, പുറത്ത് വരുമ്പോള്‍ അയാളെ മാര്‍സലസ് വാലസ് കണ്ട് തുരത്തുന്നതും, ഇരുവരും മേയ്നാര്‍ഡ് എന്ന കടക്കാരനാല്‍ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട്, അയാളുടെ പാര്‍ട്ട്ണര്‍ ആയ സെഡ് എന്ന പോലീസുകാരന്‍ വന്നതും ആദ്യം മാര്‍സലസ് വാലസിനെ Sodomy ചെയ്യുന്നതും, അപ്പോള്‍ ബുച്ച് മേയ്നാര്‍ഡിനെ ഒരു സമുറായ് വാള്‍ കൊണ്ട് കൊന്ന് മാര്‍സലസിനെ രക്ഷിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അയാളെ നാട് വിട്ട് ഓടാന്‍ പറഞ്ഞതും മാര്‍സലസ് സെഡിന്റെ കൊല്ലാന്‍ തുടങ്ങുന്നതും പറയുന്നു.

ഈ അദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ വരുന്ന പ്രശസ്തമായ നാല് പേജുള്ള ഡയലോഗുകള്‍ രസകരമാണ്. ക്രിസ്റ്റഫര്‍ വാളിനായി പറയുന്നത്.

ഈ അദ്ധ്യായത്തിന്റെ പ്രത്യേകത എന്താണെന്നറിയാമോ? മേയ്നാര്‍ഡിന്റെ കടയില്‍ ബുച്ച് എത്തുമ്പോള്‍ ആ കടയില്‍ കുറേ സാധനങ്ങള്‍ അടുക്കി വച്ചിട്ടുണ്ടാകും. പിന്നീട് ബുച്ച് അവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുമ്പോള്‍ ഓരോ ആയുധമായി എടുത്ത് നോക്കുന്നു. അതെല്ലാം ടരന്റിനോയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടവയാണ്. പിന്നീട് കില്‍ ബില്ലില്‍ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കാന്‍ പോകുന്ന സമുറായ് വാളും അതിലൊന്നാണ്. ആ വാള്‍ കൊണ്ടാണ് മേയ്നാര്‍ഡിനെ ബുച്ച് കൊല്ലുന്നത് (ആദ്യം കണ്ട റെസ്റ്റോറന്റ് സീനില്‍ മിയ പറയുന്ന അവളുടെ ടിവി പരമ്പരയുടെ കഥ തന്നെയാണതെന്ന് കഴിഞ്ഞ അദ്ധ്യായത്തില്‍ വായിച്ചിരുന്നല്ലോ).

ഇതിലും ഡാര്‍ക്ക് ഹ്യൂമര്‍ ഇല്ലാതില്ല. എല്ലാവരും ഭയക്കുന്ന മാര്‍സലസ് വാലസിനെ ഒരു സാധാരണ കടക്കാരന്‍ സോഡോമൈസ് ചെയ്യുന്നത് അങ്ങിനെയൊന്നാണ്. അതുപോലെ അതില്‍ മാര്‍സലസ് വാലസ് ആയി അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്ന വിങ്ക് റാംസന്റെ മുക്കലും മൂളലും കേട്ടാലേ ചിരി വരും. ആ രംഗം കഴിഞ്ഞതും മാര്‍സലസും ബുച്ചും സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ സീനില്‍ വിങ്ക് റാംസ് അനായാസം അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ‘I am going medieval on his ass’ എന്ന ഡയലോഗ് പ്രശസ്തമാണ്. അതുപോലെ എന്ന് ‘Oh that now what’ തുടങ്ങി അദ്ദേഹം പറയുന്ന ഡയലോഗും. ഈ വീഡിയോയില്‍ മാര്‍സലസിന്റെ ഡയലോഗുകള്‍ വ്യക്തമായി കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് വായിച്ച് നോക്കൂ. പിന്നീട് ബണ്ണി സിറ്റുവേഷന്‍ എന്ന അദ്ധ്യായത്തില്‍ പരിചയപ്പെടാന്‍ പോകുന്ന മിന്‍സ്റ്റര്‍ വൂള്‍ഫ് എന്ന കഥാപാത്രത്തിനെ പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് ഡയലോഗുകളിലൂടെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ബുച്ചിനോട് സംസാരിച്ച മാര്‍സലസ് ഫോണില്‍ വൂള്‍ഫിനെ വിളിക്കുന്നു. ‘Hello Mr. Wolf. It’s Marsellus. Gotta bit of a situation’ എന്ന് അയാളോട് മാര്‍സലസ് സംസാരിക്കുന്നത് കേള്‍ക്കാം.

ഇതില്‍ Gimp എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു അടിമയേയും മേയ്നാര്‍ഡും ലെഡും ചേര്‍ന്ന് പൂട്ടി വച്ചിട്ടുണ്ട്. അവര്‍ സോഡോമൈസ് ചെയ്യുന്നത് അയാളുടെ മുന്നില്‍ വച്ചാണ് അരങ്ങേറുന്നത്. സോഡോമൈസ് ചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാണ് Russel’s Old Room. എന്നാല്‍ റസല്‍ ആരാണെന്ന് സിനിമയില്‍ പറയുന്നില്ല. ‘റസലിന്റെ പഴയ മുറി’ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോഴേ റസല്‍ എന്ന മനുഷ്യന്‍, അയാള്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന മുറി എന്നെല്ലാം ചിന്തകള്‍ വരില്ലേ? അതാണ് ആ പേരിലുള്ള സൂക്ഷമത. അതും ഒരു തിരക്കഥ സങ്കേതമാണ്. ജീവനില്ലാത്ത വസ്തുക്കളില്‍ ജീവനുള്ള മനുഷ്യരെ അലയാന്‍ വിടുന്നത്. അത് കാരണം രംഗത്തില്‍ സ്വാഭാവികത അധികരിക്കും.

ഒന്നാലോചിച്ചാല്‍ പള്‍പ്പ് ഫിക്ഷനില്‍ എല്ലാ രംഗങ്ങളും എപ്പോഴും രണ്ട് മനുഷ്യര്‍ക്കിടയിലാണ് നടക്കുന്നത്. തുടക്കത്തില്‍ പം പ്കിനും ഹണി ബണിയും; പിന്നെ വിന്‍സന്റും ജൂള്‍സും; അടുത്തത് വിന്‍സന്റും മിയായും; പിന്നെ ബുച്ചും കാമുകിയും; പിന്നെ എന്ത് നടക്കുന്നെന്ന് നോക്കിയാല്‍ ബുച്ച് ഒറ്റയ്ക്ക് കുടുങ്ങുന്നു; ആദ്യം വിന്‍സന്റിനെ കൊല്ലുന്നു. പിന്നെ സോഡോമൈസ് ചെയ്യുന്ന മേയ്നാര്‍ഡിനേയും ലെഡിനേയും (അവിടേയും രണ്ട് പേര്‍). അയാള്‍ അവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നത് വേറൊരു കൂട്ടാളിയുമായിട്ടാണ് (മാര്‍സലസ്). അതാണ് പള്‍പ് ഫിക്ഷന്റെ മെയ്യഴകെന്ന് ടരന്റിനോ പറയുന്നു. ഈ സിനിമയില്‍ ഒരു ടീം ആയി ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴാണ് എല്ലാവര്‍ക്കും എല്ലാം സംഭവിക്കുന്നതും.

അതുപോലെ മാര്‍സലസിനെ മേയ്നാര്‍ഡും ലെഡും സോഡോമൈസ് ചെയ്യുന്ന രംഗത്തില്‍ ഒരു സംഗീതം ഉണ്ട്. അതിന്റെ പേരാണ് Comanche. ഈ പാട്ട് The Revels എന്ന റോക്ക് സംഘത്തിന്റേതാണ്. പാട്ട് പുറത്തിറങ്ങിയത് 1961 ലാണ്. എന്തുകൊണ്ട് ഈ പാട്ട്? സത്യം പറഞ്ഞാല്‍, ഈ രംഗത്തില്‍ മാര്‍സലസിനെ കുനിച്ച് നിര്‍ത്തി സോഡോമൈസ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ ആ റിഥത്തിന് ചേര്‍ന്ന റിഥം ആയിരിക്കുന്ന ഒരു പാട്ട് ടരന്റിനോ അന്വേഷിച്ചു. അങ്ങിനെ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തത് The Knack എന്ന സംഘത്തിന്റെ My Sharona എന്ന പാട്ടായിരുന്നു. അത് താഴെ കാണാം. അതിന്റെ റിഥം ശ്രദ്ധിക്കൂ. ഒരേപോലുള്ള ഡ്രംസ് സംഗീതം, സോഡോമൈസ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ പറ്റിയ റിഥം ആയിരിക്കും.

എന്നാല്‍ ആ സംഘത്തിന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത്, സോഡോമൈസ് ചെയ്യുന്ന ഒരു രംഗത്തിനായി ഞങ്ങളുടെ പാട്ട് ഉപയോഗിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞു. ആ പാട്ട് ടരന്റിനോയെ വിട്ട് പോയി. പിന്നെ Reality Bites  എന്ന സിനിമയില്‍ ആ പാട്ട് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോള്‍ ടരന്റിനോയുടെ മനസ്സില്‍ തോന്നിയത്ണ് . യേക്ക്ള്‍ ഉഗ്രന്‍ റിഥവുമായി മാര്‍സലസ് വാലസ് സോഡോമൈസ് ചെയ്യപ്പെടുന്ന രംഗം രൂപം കൊണ്ടു.

ഈ രംഗം കഴിയുമ്പോഴാണ് സിനിമയിലെ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട അദ്ധ്യായം - The Bonnie Situation – വരുന്നത്. അതിനെപ്പറ്റിയും സിനിമയുടെ പറ്റിയും അടുത്ത അദ്ധ്യായത്തില്‍ പറയാം.

തുടരും

പി.കു – Sodomy അല്ലെങ്കില്‍ Sodomize എന്നാല്‍ ആണുങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള രതി.

Saturday, February 21, 2015

Quentin Tarantino : Chapter 2 – Pulp Fiction – part 2




If I was like writing a movie, the day that I sit down to do it, whatever is going on with me at that time will find its way into the piece. It has to, or the piece isn’t worth making. All my movies are achingly personal’ – Quentin Tarantino.

പള്‍പ് ഫിക്ഷന്‍ സിനിമയിലെ ആദ്യത്തെ രംഗം, പംപ്കിനും ഹണി ബണ്ണിയും റെസ്റ്റോറന്റ് കൊള്ളയടിക്കാന്‍ പദ്ധതിയിടുന്ന രംഗം. റിസര്‍വോയര്‍ ഡോഗ്സ് കണ്ടശേഷം ക്വെന്റിന്റെ അടുത്ത സിനിമയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഏതൊരാളും ഈ രംഗം കാണുമ്പോഴേ ഇത് ഒരു ടരന്റിനോ പടം തന്നെയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതില്‍ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. റിസര്‍വോയര്‍ ഡോഗ്സിലെ ആദ്യത്തെ രംഗം ഓര്‍മ്മ വരുന്ന തരത്തിലാണ് ഈ രംഗവും മെനഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അതിലും ഒരു റസ്റ്റോറന്റ് ഇതിലും ഒരു റസ്റ്റോറന്റ്. അതില്‍ റെസ്റ്റോറന്റില്‍ ഇരിക്കുന്ന കൊള്ളക്കൂട്ടം ഏകദേശം ആഹാരം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് സ്വാഭാവികമായി സംസാരിക്കുന്ന രംഗമാണ്. ഇതിലും ഏകദേശം ആഹാരം കഴിച്ച് കാപ്പി കുടിച്ച് കഴിയാനാകുമ്പോള്‍ പം പ്കിന്‍ ഹണി ബണ്ണിയോട് തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം വിശദീകരിക്കുന്ന രംഗമാണ്. അതില്‍ റസ്റ്റോറന്റില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന സര്‍വ്വര്‍മാരുടെ ജീവിതത്തിനേയും, ഇവര്‍ കൊടുക്കുന്ന ടിപ്സ് അവര്‍ക്ക് എങ്ങിനെയെല്ലാം ഉപകരിക്കുമെന്നും ധാരാളം സംസാരിക്കുന്നു. ഇതില്‍ കടകളുടെ മുതലാളികളേയും റെസ്റ്റോറന്റ് മുതലാളികളേയും താരതമ്യം ചെയ്ത് സംസാരിക്കുന്നു. അതില്‍ രംഗം അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ മനോഹരമായി Little Green Bag പാട്ടിനോടൊപ്പം ടൈറ്റില്‍ കാണിക്കും. ഇതി രംഗം അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ ഫ്രീസ് ആയി, Misirlouപാട്ടിണൊടൊപ്പം ടൈറ്റില്‍ കാണിക്കുന്നു.

ഈ Misirlou പാട്ടിന്റെ പ്രത്യേകത എന്താണെന്നാല്‍, ‘The King of the Surf Guitar’ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഡിക്ക് ടേല്‍ (Dick Tale) സംഗീതം നല്‍കിയതാണീ പാട്ട്.സര്‍ഫ് മ്യൂസിക് എന്നാല്‍ കടലില്‍ സര്‍ഫിങ് ചെയ്യുന്നതില്‍ നിന്നും വന്നതാണ്. അറുപതുകളില്‍ പ്രശസ്തമായിരുന്ന സംഗീതരൂപമാണിത്. ഇതിന്റെ പിതാമഹന്മാരില്‍ ഒരാളാണ് ഡിക്ടേല്‍. സര്‍ഫ് സംഗീതത്തിലെ പ്രധാന അംശം - അധികവും ഗായകര്‍ ഇല്ലാതെ ഒരു ഗിറ്റാറോ അല്ലെങ്കില്‍ സാക്സോഫോണോ മാത്രം ആയിരിക്കും പ്രധാനം. ഡിക് ടേല്‍ ഇതില്‍ പല പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തിയിട്ടുള്ള ആളാണ്. സംഗീതം തുടങ്ങി അതിന്റെ അലകളിലൂടെയുള്ള reverberationകളില്‍ അവസാനിക്കുന്നത് വരെ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ഡിക് ടേല്‍. അങ്ങിനെ ഈ Misirlou പാട്ടിനെ ഏകദേശം 95 തരത്തില്‍ പരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. 1962 ഇല്‍ പുറത്ത് വന്ന ഈ പാട്ട് ഇന്നും ഡിക് ടേലിന്റെ വലിയ ഹിറ്റുകളില്‍ ഒന്നാണ്.
ഈ പാട്ടുമായി സിനിമ തുടങ്ങുന്നതിന്റെ കാരണമെന്താണ്?
‘ഈ പാട്ട് സിനിമയുടെ തുടക്കത്തില്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ സിനിമ കാണുന്ന ഓഡിയന്‍സിന് ഇതൊരു epic സിനിമയാണെന്ന തോന്നലുണ്ടാകും. ഈ സംഗീതത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അതാണ്. അതു മാത്രമല്ല എന്റെ സിനിമ വരും കാലങ്ങളില്‍ പലരുടെയും ഓര്‍മ്മകളില്‍ തങ്ങി നിര്‍ത്താനുള്ള കഴിവ് ഈ പാട്ടിനുണ്ടെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു’ ടരന്റിനോ പറയുന്നു.

ഇതാ Dick Tale ന്റെ Misirlou . ഈ പാട്ട്, ഒരു പഴയ middle east  നാടന്‍ പാട്ടിന്റെ ഗിറ്റാര്‍ രൂപമാണ്.

ടൈറ്റിലിന്റെ പകുതിയ്ക്ക് വച്ച് ഈ പാട്ട് പെട്ടെന്ന് മാറി Jungle Boogie പാട്ട് വരും. പാട്ട് മാറുമ്പോള്‍ റേഡിയോയില്‍ ചാനല്‍ മാറ്റുന്ന ശബ്ദം വരും. അതും റിസര്‍വ്വോയര്‍ ഡോഗ്സില്‍ ഉള്ളത് തന്നെ. ആ സിനിമയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ഇങ്ങനെ റേഡിയോ ശബ്ദം വന്നുകൊണ്ടിരിക്കും.
ശേഷം സിനിമ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ വിന്‍സന്റും ജൂള്‍സും ഒരു കാറില്‍ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരിക്കും. അവരെപ്പറ്റി ഒരു പരിചയപ്പെടുത്തലുമില്ല. അവരുടെ സംഭാഷണത്തിലേയ്ക്ക് നമ്മള്‍ കടക്കുകയാണ്. അപ്പോള്‍ ജൂള്‍സ് വിന്‍സന്റിനോട് ഹാഷ് ബാറുകളെപ്പറ്റി ചോദിക്കുന്നു. യൂറോപ്പിലെ ആംസ്റ്റര്‍ഡാമില്‍ നിന്നും മൂന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുകയാണ് വിന്‍സന്റ്. അവിടെ അയാള്‍ പോയിട്ടുള്ള കഞ്ചാവ് വില്‍ക്കുന്ന കടകളെപ്പറ്റി ജൂളിനോട് പറയാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. ആംസ്റ്റര്‍ഡാമിനും അമേരിക്കയ്ക്കും ഉള്ള വിത്യാസങ്ങള്‍, അവിടത്തെ അയാളുടെ അനുഭവങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ സംഭാഷണം നീളുന്നു. അതുവരെ സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആര്‍ക്കും ഈ രണ്ടുപേരും ആരാണെന്നോ അവര്‍ എവിടെ പോകുകയാണെന്നോ ഒന്നും അറിയില്ല. സംഭാഷണത്തിന്റെ സ്വാഭാവികതയിലും നര്‍മ്മത്തിലും മയങ്ങി ഓഡിയന്‍സും ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നു (ഇപ്പോള്‍ മുകളില്‍ കൊടുത്തിട്ടുള്ള ഓര്‍ക്കുക. ഇതെല്ലാം ടരന്റിനോ ആംസ്റ്റര്‍ഡാമില്‍ പള്‍പ് ഫിക്ഷന്റെ തിരക്കഥ എഴുതുമ്പോള്‍ അനുഭവിച്ചതാണ്).
ഈ രംഗം അവസാനിച്ചതും വണ്ടി നിര്‍ത്തി, വണ്ടിയുടെ പിന്നിലുണ്ടായിരുന്ന തോക്കുകള്‍ എടുത്ത് ഒരുവരും മുകളിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോഴാണ് അവര്‍ ശരിക്കും സുഹൃത്തുക്കളല്ലെന്നും എന്തോ കുഴപ്പം നടക്കാന്‍ പോകുകയാണെന്നും പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് മനസ്സിലാവാന്‍ തുടങ്ങുന്നത്. എന്നാല്‍ അതിനുള്ളില്‍ പ്രേക്ഷകര്‍ വിന്‍സന്റിനേയും ജൂള്‍സിനേയും കണ്ട് ചിരിച്ച്, അവരുടെ കഥാപാത്രങ്ങളെ ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. ഇപ്പോള്‍, അവര്‍  ചെയ്യാന്‍ പോകുന്ന കുറ്റകൃത്യത്തില് പ്രേക്ഷകര്‍ക്കും പങ്കുണ്ടെന്നല്ലേ വാസ്തവം? അതാണ് ടരന്റിനോയുടെ സ്റ്റൈല്‍. പ്രേക്ഷകരെ ഏത് രംഗമായാലും അകത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയി പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു നിമിഷത്തില്‍ അവരുടെ കരണക്കുറ്റി നോക്കി ഒന്ന് കൊടുക്കുക. ഇതുതന്നെയാണ് റിസര്‍വോയര്‍ ഡോഗ്സില്‍ കാത് അറുക്കുന്ന ക്രൂരമായ രംഗവും ടരന്റിനോ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
അതിനുശേഷമാണ് സിനിമയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട രംഗം വരുന്നത്. ബര്‍ഗര്‍ സീന്‍ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ രംഗത്തില്‍, ടരന്റിനോ പ്രത്യേകം എഴുതിയ (Ezekiel 25:17 – The path of the Righteous man)  ബൈബിള്‍ വചനങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ് ജൂള്‍സ് ആ മുറിയിലുള്ളവരെ വെടി വച്ച് കൊല്ലുന്നു.

അടുത്തത് Vincent Vega & Marsellus Wallace’s Wife എന്ന അദ്ധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു.
നേരേ തന്നെ ബ്രൂസ് വില്ലീസിന്റെ തലയില്‍ തുടങ്ങുന്ന രംഗത്തില്‍, ബ്രൂസ് വില്ലീസിന്റെ ബുച്ച് എന്ന കഥാപാത്ര ആരോ ഒരാള്‍ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് (പശ്ചാത്തലത്തില്‍ കേള്‍ക്കുന്നത് Let’s Stay Together – Al Green എന്ന പാട്ട്). വളരെ ദൈര്‍ഘ്യമുള്ള ആ വാചകത്തില്‍ ഒരു ബോക്സിങ് പന്തയത്തില്‍ അഞ്ചാമത്തെ റൌണ്ടില്‍ ബുച്ച് തോല്‍ക്കണമെന്ന് ആ കഥാപാത്രം പറയുന്നു. അതുന് മുമ്പ് തന്നെ ആ രൂപം ബുച്ചിന് പണവും കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. അപ്പോള്‍ ആ രൂപത്തിന്റെ തലയുടെ പിന്‍ ഭാഗം കാണുന്നു. അപ്പോഴാണ് ജൂള്‍സും വിന്‍സന്റും രസികന്‍ വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞ് വരുന്നത്. അവിടെ വച്ച് ബുച്ചും വിന്‍സന്റും ഉടക്കുന്നു. ഇരുവരും പരസ്പരം തുറിച്ച് നോക്കുന്നു. അതാണ് ഇരുവരും ഒന്നിക്കുന്ന വേറൊരു രംഗത്തിന്റെ തുടക്കവും.

ഈ രംഗം അവസാനിച്ചതും വിന്‍സന്റ് അയാളുടെ കൂട്ടുകാന്റെയടുത്ത് നിന്നും കൊക്കേയ്ന്‍ വാങ്ങുന്ന സീന്‍ ആണ്. ഈ രംഗത്തില്‍ വരുന്ന റോസാന ആര്‍ക്ക്വേറ്റിന്റെ Fellatio സംഭാഷണം പ്രശസ്തമാണ്. ഉടല്‍ മുഴുവനും piercing ചെയ്തിരിക്കുന്ന ആര്‍ക്ക്വേറ്റ് തന്റെ ക്ലിറ്റില്‍ ഉള്ള piercing എന്തിനാണെന്ന് പറയുന്ന രംഗം. (പിന്നണിയില്‍ Bustin’ Surfboards പാട്ട്)
ഈ രംഗത്തിന് ശേഷമാണ് സിനിമയില്‍ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമായ സീക്വന്‍സ് തുടങ്ങുന്നത്. വിന്‍സന്റ്, മാസെലസ് വാലസിന്റെ ഭാര്യ മിയായെ റെസ്റ്റോറന്റില്‍ കൊണ്ടുപോകുന്ന സീക്വന്‍സ്. ഇതില്‍ പല രസികന്‍ കാര്യങ്ങളുണ്ട്. Black comedyയും ഉണ്ട്. എല്ലാത്തിനും ഉപരി, ജോണ്‍ ട്രവോള്‍ട്ടയുടെ നൃത്തവും അപ്പോഴാണ്.

ട്രവോള്‍ട്ടയുടെ Saturday Night Fever നെപ്പറ്റി എല്ലാ സിനിമാപ്രേമികള്‍ക്കും അറിയാമായിരിക്കും. എഴുപതുകളുടെ അവസാനം ട്രവോള്‍ട്ടയെ ഒരു വലിയ സൂപ്പര്‍ സ്റ്റാര്‍ ആക്കിയ സിനിമ. പിന്നാലെ സിനിമയും പുറത്തിറങ്ങി തകര്‍ത്തോടിയപ്പോള്‍ ചെരുപ്പക്കാരികള്‍ ഓര്‍ഗാസം വന്ന് തിളയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുന്ന ആളായി മാറി ജോണ്‍ ട്രവോള്‍ട്ട. തന്റെ 24 ആം വയസ്സില്‍ പ്രശസ്തിയുടെ ഉച്ചത്തില്‍ ഒരു നടന്‍ എത്തുന്നത് ആലോചിച്ച് നോക്കൂ. ഈ രണ്ട് സിനിമകളും ട്രവോള്‍ട്ടയുടെ അഭിനയമികവ് മനോഹരമായി ഉപയോഗിച്ച സിനിമകളായിരുന്നു. പിന്നീട് ഉണ്ടായ ചില തോ വികള്‍ കാരണം ട്രവോള്‍ട്ട ഒരു പരാജയനടനായി മാറി, വല്ലപ്പോഴും ചില സിനിമകളില്‍ തല കാണിക്കുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. ഇതിനെപ്പറ്റി കഴിഞ്ഞ ലേഖനത്തില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പിടിവാശിയോടെ വിന്‍സന്റിന്റെ കഥാപാത്രത്തിനെ ടരന്റിനോ ട്രവോള്‍ട്ടയ്ക്ക് മാത്രമേകൊടുക്കുകയുള്ളൂ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതും നമ്മള്‍ കണ്ടു.

ഈ റസ്റ്റോറന്റ് രംഗത്തിലാണ് നമ്മള്‍ ആദ്യമായി മിയായെ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പോകുന്നത്. അതുവരെ മിയാ എങ്ങിനെയുള്ള കഥാപാത്രമാണെന്ന് നമുക്കറിയില്ല. ഈ രംഗത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങളില്‍ രണ്ട് പേരുടേയും കഥാപാത്രങ്ങളേയും മനോഹരമായി വര്‍ണ്ണിക്കുന്നുണ്ട് ടരന്റിനോ. രണ്ട് പേരും ഭക്ഷണം ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യുന്നത് മുതല്‍ (വിന്‍സന്റ് – Douglas Sirk Steak – bloody as hell, Vanilla Coke, മിയാ - Durward Kirby Burger – bloody as hell, a 5 dollar shake). ഈ അഞ്ച് ഡോളര്‍ ഷേക്കിനെപ്പറ്റി ഒരു രസകരമായ സംഭാഷണം ഉണ്ട്. അതിനുശേഷമാണ് ഇരുവരും പതുക്കെപ്പതുക്കെ സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നത്. അപ്പോള്‍ മിയയുടെ രസകരമായ ടിവി പൈലറ്റ് എപിസോഡിന്റെ കഥ വരുന്നു (മിയ പറയുന്ന ഈ കഥ ശ്രദ്ധിച്ചവര്‍ക്ക്, ഈ കഥ തന്നെയാണ് ടരന്റിനോ പിന്നീട് നിര്‍മ്മിച്ച കില്‍-ബില്ലിന്റെ ചുരുക്കം എന്ന് മനസ്സിലാകും. എങ്ങനെ? സംഭാഷണം ശ്രദ്ധിക്കൂ). പിന്നീട് മാര്‍സലസ് വാലസ്, ടോണി റോക്കി ഹാറര്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഒരാളെ ടെറസില്‍ നിന്നും താഴേയ്ക്കെറിഞ്ഞതിനെപ്പറ്റി വിന്‍സന്റ് കേള്‍ക്കുന്ന സംഭാഷണം.
അപ്പോഴാണ് അവിടെ നടക്കാന്‍ പോകുന്ന മത്സരത്തിനെപ്പറ്റി അനൌണ്‍സ്മെന്റ് വരുന്നത്. അല്ലെങ്കില്‍ത്തന്നെ മരിയുവാനയുടെ ലഹരിയിലുള്ള മിയ, അതില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ വിന്‍സന്റിനേയും കൊണ്ട് പോകുന്നു.

അപ്പോള്‍ കേള്‍ക്കുന്ന പാട്ടാണ്You Never can Tell. ചക് ബെറിയുടെ വളരെ പ്രശസ്തമായ പാട്ടുകളില്‍ ഒന്നാണത്. ചക്ക് ബെറി അമേരിക്കയിലെ റോക്ക് & റോള്‍ പിതാമഹന്മാരില്‍ ഒരാളാണ്. അമ്പതുകളുടെ അവസാനം അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ച പാട്ടാണിത്. ഈ പാട്ടിന്റെ പ്രത്യേകത - പാട്ട് നിര്‍മ്മിക്കുമ്പോള്‍ ചക്ക് ബെറി ജയിലില്‍ ആയിരുന്നെന്നതാണ്. കാരണം Mann Act  എന്ന ഒരു നിയമത്തിനെ അദ്ദേഹം മറികടന്നു. ആ നിയമം വ്യഭിചാരത്തിനെതിരായ ഒന്നായിരുന്നു. പെണ്ണുങ്ങളെ ഒരിടത്ത് നിന്നും വ്യഭിചാരത്തിനായി വേറൊരിടത്തിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് തടയുന്ന നിയമം. മെക്സിക്കോയില്‍ അദ്ദേഹത്തിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ജാനിസ് നോറീന്‍ എസ്കലാന്റി എന്ന 14 വയസ്സുകാരിയ്ക്ക് ചക്ക് ബെറിയുടെ സെയിന്റ് ലൂയിസ് നൈറ്റ് ക്ലബ്ബില്‍ ജോലി കൊടുത്തു. എന്നാല്‍ പിന്നീട് ആ പെണ്ണിനെ ജോലിയില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കി. ആ പെണ്ണ് കൊടുത്ത പരാതിയുടെ പേരില്‍ ചക് ബെറി അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആ സമയം റോക്ക് & റോള്‍ സംഗീതം ഉന്നതിയിലെത്തിയിരുന്ന കാലമായിരുന്നു. അതില്‍ ചക് ബെറിയുടെ പങ്ക് വലുതായിരുന്നു. പ്രശസ്തിയുടെ കൊടുമുടി. അങ്ങിനെ ജയിലില്‍ ആയിരുന്നപ്പോഴാണ് ഈ പാട്ട് ചക് ബെറി സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. 1964 ഇല്‍ പുറത്തു വന്നു അത്. അമേര്‍ക്കന്‍ ഫോക്ക് സംഗീതവും വെസ്റ്റേണ്‍ സംഗീതവും കലര്‍ത്തിയ Rockabilly വകയിലുള്ള പാട്ടായിരുന്നു അത്.
പാട്ട് തുടങ്ങുമ്പോള്‍ അനൌണ്‍സര്‍ വിളിച്ചതും സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന മിയയെ ശ്രദ്ധിക്കൂ. അവള്‍ മരിയുവാനയുടെ ലഹരിയിലാണ് (വിന്ദന്റും കൊക്കേയ്ന്‍ ഉപയോഗിക്കുകയായിരുന്നു). ഒരു മടിയുമില്ലാതെ കുറുമ്പോടെ എല്‍ വിസ് പ്രസ്ലിയുടെ ശൈലിയില്‍ മൈക്ക് പിടിച്ച് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു അവള്‍. പിന്നീട് വിന്‍സന്റിന്റെ പേര് വിളിക്കുമ്പോള്‍ ശബ്ദവും എല്‍ വിസിനെപ്പോലെ മാറ്റുന്നു അവള്‍. പാട്ട് തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ജോണ്‍ ട്രവോള്‍ട്ടയുടെ ഷൂ അഴിച്ച് വയ്ക്കുന്ന രംഗം. പാട്ടിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പാണത്. ചക് ബെറിയുടെ മനോഹരമായ പാട്ട് അങ്ങിനെ തുടങ്ങുന്നു.

പാട്ട് ആദ്യമായി തിരശ്ശീലയില്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളവര്‍ തീര്‍ച്ചയായും രോമാഞ്ചമണിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും എന്നത് തീര്‍ച്ച. ജോണ്‍ ട്രവോള്‍ട്ടയുടെ ഭൂതകാലം അങ്ങിനെയാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, രജനിയോ കമലോ പത്ത് വര്‍ഷങ്ങളായി പടമൊന്നുമില്ലാതിരുന്ന് പെട്ടെന്ന് ഒരു സൂപ്പര്‍ ഹിറ്റ് സ്നിമയില്‍ അഭിനയിക്കുകയാണെന്ന് വിചാരിക്കുക. അതില്‍ രജനി/കമല്‍ എന്നിവരുടെ പ്രവേശനം കാണുന്ന ആരാധകര്‍ക്ക് എന്ത് തോന്നും? അതേ വികാരമാണ് ഈ പാട്ടില്‍ ജോണ്‍ ട്രവോള്‍ട്ട നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കാണുന്ന ആസ്വാദകര്‍ക്ക് ഉണ്ടാകുന്നത്. അതും ആ പാട്ടോ? റോക്ക് & റോളിലെ സൂപ്പര്‍ ഹിറ്റ് പാട്ടുകളില്‍ ഒന്നാണത്.

ഈ പാട്ട് ചിത്രീകരിക്കുമ്പോള്‍ ഉമ തര്‍മന് ഭയമായിരുന്നു. ട്രവോള്‍ട്ടയുമായി എങ്ങിനെ നൃത്തം ചെയ്യുമെന്ന്. എന്നാല്‍ ട്രവോള്‍ട്ട ഓരോ സ്റ്റെപ്പായി ഉമയ്ക്ക് പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു. ഒപ്പം തന്നെ, പാട്ട് ചിത്രീകരിക്കുമ്പോള്‍ ആ വേദിയെ ചുറ്റി ഉത്സാഹത്തോടെ തുള്ളിച്ചാടി ടരന്റിനോ വന്ന്, അദ്ദേഹം ഓരോ നൃത്തച്ചുവടിന്റേയും പേര് വിളിച്ച് പറഞ്ഞ്, ഉടന്‍ തന്നെ ആ ചുവടുകള്‍ മാറ്റി നൃത്തം ചെയ്തു ട്രവോള്‍ട്ട. എല്ലാം ഓണ്‍ ദ സ്പോട്ട്. ആ നൃത്തമത്സരം തന്നെ Twist നെപ്പറ്റിയാണ്. ജോണ്‍ ട്രവോള്‍ട്ടയോ Twist ഇല്‍ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത മനുഷ്യനും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ എട്ടാമത്തെ വയസ്സില്‍ ഒരു ട്വിസ്റ്റ് നൃത്തമത്സരത്തില്‍ ഒന്നാം സമ്മാനം വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, ഈ രംഗം തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ടരന്റിനോ ട്രവൊള്‍ട്ടയെ വിളിച്ച് ‘ട്വിസ്റ്റില്‍ നിങ്ങളുടെ കഴിവ് എനിക്കറിയാം; പക്ഷേ ഇതില്‍ ക്ലാസ്സി ട്വിസ്റ്റ് മാത്രമല്ല, ഇപ്പോള്‍ പ്രശസ്തമായ പുതിയ ചില ഇനങ്ങളും കാണിച്ചാല്‍ നന്നായിരിക്കും’ എന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ ട്രവോള്‍ട്ടാ ‘നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്താണോ വേണ്ടത് അത് വിളിച്ച് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുക. ബാക്കി ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം’ എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു.

അന്നത്തെ ദിവസം ആ വേദിയില്‍ ആഘോഷമായിരുന്നു. ജോണ്‍ ട്രവോള്‍ട്ട നൃത്തം ചെയ്യുന്ന കാണാന്‍ എല്ലാവരും തയ്യാര്‍. രംഗം തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ഉമയ്ക്ക് ട്വിസ്റ്റ് മൂവുകള്‍ ട്രവോള്‍ട്ട പഠിപ്പിച്ച് കൊടുത്തു. പിന്നീട് ചിത്രീകരണം തുടങ്ങി. ടരന്റിനോ ഉറക്കെ വേദിയെച്ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ തുള്ളിക്കുതിച്ച് കൊണ്ട് 
‘Watusi!!!’, ‘Hitchhiker!!!’, ‘Batman!!!’എന്നെല്ലാം ട്വിസ്റ്റിലെ ഇനങ്ങള്‍ പറയുമ്പോള്‍, ഉടന്‍ ട്രവോള്‍ട്ട അനായാസമായി സ്വയം മാറ്റുന്നത് വീഡിയോവില്‍ കാണാം.

അങ്ങനെ ഈ സിനിമയിലെ മറക്കാന്‍ പറ്റാത്ത രംഗങ്ങളില്‍ ഒന്നായി ഈ നൃത്തമത്സരം.

(തുടരും)

Click here to read original article